Boekrecensie 'Collaborating with the Enemy' | Twynstra Gudde - Organisatieadviesbureau - organisatieadviesbureau

Boekrecensie 'Collaborating with the Enemy'

Hoe werk je samen met iemand die tegengestelde denkbeelden of werkwijzen hanteert als jij? Of: hoe werk je samen met iemand die jij beschouwt als tegenstander van waar jij voor staat? Daarover schrijft Adam Kahane in ‘Collaborating with the Enemy’. Op managementboek.nl is mijn boekrecensie hierover verschenen.

Collaborating with the Enemy bevat een boodschap die voor iedereen die werkt in moderne organisaties van belang is. Zijn boodschap is: dat samenwerken met mensen waarmee je het niet eens bent, die je niet leuk vindt of die je niet vertrouwt tot wezenlijke verandering leidt.

Minder bazen dus zelf oplossen

In veel organisaties en teams wordt geprobeerd minder van bovenaf te bepalen. Er zijn letterlijk minder ‘bazen’. Managementlagen verminderen en teams organiseren zichzelf onder de noemer van ‘zelfsturend werken’ of ‘agile’. Als organisaties platter en minder hiërarchisch zijn moeten medewerkers met verschillende expertises meer en intensiever samenwerken. Teams moeten zelf onenigheid of disfunctioneren oplossen als er geen manager of opdrachtgever is die dit doet. Samenwerken met mensen met wie we het niet eens zijn of met wie we samenwerken niet leuk vinden, is lastig. Het vergroot de kans dat we vastlopen op onderlinge verschillen of het leidt ertoe dat mensen elkaar uit de weg gaan.

Ideaalbeeld gebaseerd op harmonie

Het risico op vastlopen komt volgens Kahane omdat veel organisaties een ideaalbeeld van samenwerking aanhangen. Dat beeld gaat uit van harmonie. Het ideaalbeeld van samenwerking vereist om in een ‘zelfsturend’ team te werken, om met elkaar in dezelfde richting te gaan, om het eens te worden over wat er moet gebeuren en om actief te zorgen dat ‘alle neuzen dezelfde kant op staan’. Met andere woorden, het ideaalbeeld gaat ervan uit dat we samenwerking onder controle kunnen houden en dat we ons moeten inspannen om verschillen glad te strijken.

Het ideaalbeeld van samenwerking is volgens Kahane incompleet. In de praktijk blijkt dat samenwerking een rafelrandje heeft waar niet vaak over gesproken wordt. Wie goed kijkt ziet dat organisaties ook rommelig en verdeeld zijn en dat samenwerking soms door onderhuidse conflicten wordt gefrustreerd. Toch komt dat in organisatievisies nooit naar voren. De manier om dingen gedaan te krijgen met anderen is om harmonie, overeenstemming en controle op te geven en te leren werken of experimenteren met onenigheid, verschillen en conflict.

Experimenteren en werken met verschillen

Adam Kahane betoogt dat werken in ‘zelfsturende’ en ’flexibele’ organisaties of teams vraagt dat we beter moeten leren werken met mensen die we misschien wel zijn gaan beschouwen als de vijand (the enemy). Dit vraagt dat je niet altijd concentreert op collectieve doelen of harmonie in je team, maar tegelijkertijd werkt met het inzetten van conflict en verschil met anderen. Het vraagt ook dat je afstand neemt van één kijk op problemen en loslaat dat er één beste oplossing is, maar een manier van werken kiest waar je de weg naar voren zoekt door samen te experimenteren met verschillende of conflicterende denkbeelden.

Adam Kahane omschrijft uit de rijke voorbeelden uit zijn eigen werkervaring deze verfrissende kijk op samenwerking, die volgens mij meer dan nodig is in organisaties.

Kijk op managementboek.nl voor meer informatie over het boek ‘Collaborating with the Enemy’.

 

Tweebenig samen werken

De huidige, taaie maatschappelijke opgaven vragen steeds meer samenwerking tussen publieke, maatschappelijke en private partijen Vaak ontstaat op het grensvlak van deze organisaties spanningen: belangen, identiteiten, werkwijzen en loyaliteiten botsen. Spanningen zien we vaak als negatief. Ten onrechte, want spanningen vertegenwoordigen veel waarde. Juist daar waar spanningen zijn staat iets waardevols op het spel. Bekende voetballers als Cruijff en Van Basten waren succesvol omdat zij tweebenige voetballers waren. Voetballers die acties met beide benen kunnen inzetten, zijn creatiever in het maken van combinaties en kunnen vanuit meer posities scoren. Ook organisaties en professionals kunnen tweebenig zijn. Organisaties en mensen die beide kanten van de spanning kunnen combineren, zijn succesvoller. Zij lossen de spanningen niet op, maar maken de (schijnbare) tegenstellingen hanteerbaar en productief. Het is niet ‘het een of het ander’, het is en-en. Dit noemen wij ‘tweebenig samen werken’. Op 5 februari 2018 komt ons nieuwe boek uit met de gelijknamige titel. In ruim 40 artikelen wordt gebouwd aan nieuw gedachtegoed, worden concrete handvatten gegeven hoe om te gaan met spanningen, en worden persoonlijke inzichten en ervaringen gedeeld. Klik hier voor meer informatie.

Reageer