Het Klimaatakkoord van Parijs zette organisaties wereldwijd voor het eerst aan het denken over concrete klimaatdoelstellingen. Facilitaire organisaties en -afdelingen stelden ambitieuze duurzaamheidsdoelen op, gericht op het verduurzamen van de vastgoedportefeuilles en de bedrijfsvoering. CO₂-reductie werd hierin centraal gesteld, met beloftes om emissies fors naar beneden te brengen.
De kloof tussen de organisatie en de opgave
Hoewel facilitaire organisaties ambitieuze klimaatdoelstellingen hebben geformuleerd, sluit hun interne organisatie vaak onvoldoende aan bij de complexiteit van de klimaatopgave. Zo blijkt ook uit het laatste facilitaire marktonderzoek. De grootste uitdagingen bij het verduurzamen van de facilitaire organisatie bleken eigenaarschap, het vinden van voldoende middelen, voldoende tijd vrijmaken en de kwaliteit van data. Dit zien we ook in de praktijk: taken en verantwoordelijkheden zijn zelden formeel belegd, periodieke rapportages ontbreken, en structurele (bij)sturing blijft uit.
In de praktijk blijkt dat duurzaamheidsverantwoordelijken binnen de facilitaire organisatie vaak niet toekomen aan het blootleggen van deze meer ‘droge’ organisatiekundige aspecten. Hierdoor stagneert de voortgang op termijn. Het resultaat: duurzaamheidsverantwoordelijken die vermoeid en ontmoedigd raken, en de gestelde ambities blijven uit.
Oplossingsgerichte aanpak: komt de organisatie overeen met de opgave?
Het volwassenheidsmodel duurzaamheid is een raamwerk dat via vijf pijlers de hele organisatie doorlicht. Dit doen we met interviews, focusgroepen of vragenlijsten. Deze vijf pijlers zijn:
- Strategie en beleid
- Proces en organisatie
- Sturing en beheersing
- Informatie en systemen
- Mens en cultuur
%20-%202.png?width=750&height=485&name=S3065%2010%20jaar%20klimaatdoelen%20figuren%20(FVZ)%20-%202.png)
Volwassenheidsmodel Duurzaamheid
Voor elke pijler wordt de volwassenheid van een organisatie in kaart gebracht aan de hand van vijf niveaus: van ad hoc (niveau 0) tot netwerkgericht (niveau 4). Het doel is niet om op alle pijlers zo hoog mogelijk te scoren, maar om een evenwichtige ontwikkeling te realiseren. Een organisatie moet voldoende volwassen zijn om de klimaatopgave effectief aan te kunnen. Uit onze ervaring blijkt dat niveau 2 daarbij het minimale vereiste is. Op dit niveau is verduurzaming geïntegreerd in de standaard processen en wordt het niet langer ad hoc (niveau 0) of projectmatig (niveau 1) benaderd. Dit is essentieel, omdat de klimaatopgave vraagt om een planmatige, langetermijnaanpak. Gestandaardiseerde werkwijzen, heldere verantwoordelijkheden, betrouwbare data en structurele (bij)sturing zijn daarbij cruciaal.
Van diagnose naar impact
Door een diagnose aan de hand van het volwassenheidsmodel op te stellen, wordt duidelijk op welke pijlers de organisatie zich kan ontwikkelen. Per pijler werken we dan samen met de organisatie de interventies uit, om zo de organisatie door te ontwikkelen. Het gevolg: haalbare klimaatdoelstellingen (en… hopelijk minder moegestreden duurzaamheidsverantwoordelijken).
Benieuwd naar hoe jouw organisatie er voor staat?
Onze Quickscan brengt de duurzaamheidssituatie van jouw facilitaire organisatie in kaart op basis van acht vragen. Dit geeft een eerste inschatting van de huidige situatie. Vraag hieronder de Quickscan aan en we sturen de vragenlijst en uitkomsten toe.
