Blog Loslaten, terug naar de kern, opnieuw creëren: persoonlijk leiderschap in deze tijd

De Coronacrisis gaat over omgaan met echte discontinuïteit op een schaal die veel van ons vraagt en blijft vragen. Door alle veranderingen en vernieuwingen wil je ook dicht bij je eigen kracht blijven. In dit blog wil ik dat heel klein en concreet maken. In wat dat in mijn werk betekent en wat dat vraagt van mij in mijn persoonlijk leiderschap. En dus van jou als leidinggevende.

Toegevoegd door Hans Frints op 16 april 2020

Ik moet de discontinuïteit onder ogen zien, van met name de vormen waarin ik met hart en ziel met mensen werkte: namelijk in groepen, het liefst in een kring, in direct contact, met een grote mate van energetische nabijheid. En wat voel ik dat als gemis, dat dit nu niet kan en waarschijnlijk over langere tijd niet kan, in ieder geval niet in de vorm zoals het was.

(Mijn) verlies nemen, leren loslaten van vormen die niet meer werken

Dit gemis hakte erin, deze onaangekondigde breuk, waarin in een paar dagen tijd alle geplande leiderschapsbijeenkomsten uit mijn agenda zijn gehaald. En we herplannen de bijeenkomsten natuurlijk, onze klanten ook, de hoop is dat we een keer weer teruggaan naar normaal. Maar wat is normaal nog?

Er is een reële kans dat dit, met wat nu al de “1,5 meter samenleving” wordt genoemd, over langere tijd niet meer terugkeert naar zoals het was. Ik moet leren loslaten. Kill your darlings doet zeer, gaat met horten en stoten. Mijn extraverte kant die graag in verbinding is met mensen en met groepen werkt leidt verlies. En die moet ik nemen.

Vanuit bezieling nieuwe vormen ontdekken

De beweging van loslaten kan ik maken, weliswaar met vallen en opstaan, omdat ik merk dat ik niet vast zit in een vorm. Ik hou wel heel veel van die vorm, van het werken met groepen. Maar ik ben de vorm niet. De vorm is een uiting van wat ik graag met hart en ziel doe.

De tweede beweging die ik mijn persoonlijk leiderschap vraag om te maken, is “teruggaan naar de kern”. Wat is mijn bezieling en welke bijdrage wil ik leveren? Waaraan is behoefte op dit moment, dus: hoe kan ik dienen? Dat gaat over mensen helpen in hun leiderschap, over omgaan met verandering, over persoonlijk leiderschap en hoe de binnenkant dragend kan zijn voor de buitenkant. Dat is mijn kompas.

zoeken naar nieuwe vormen

Ik kan mijn ervaring, kennis en al mijn inspiratie omzetten in andere vormen. En dat is voorlopig “varen op zicht”, zoeken. Soms vind ik een spoor en volg ik dat. Het is nog pril. En onzeker. Zoals bijvoorbeeld het schrijven van een blog, het maken van webinars en korte e-learnings. Samen met collega’s herontwerp ik leiderschapsprogramma’s, niet bijschaven maar helemaal opnieuw. Kleine groepen, zoom, podcasts etc. En wie weet, zijn we daarmee ook zomaar op weg naar een nieuw “verdienmodel”. Mijn introverte kant, ik durf het bijna niet te zeggen, is blij met de ruimte die er nu is, om te bezinnen en creëren.

Ik zie veel collega’s om me heen eenzelfde beweging maken, eenzelfde worsteling doormaken. Ik voel alle noodzaak en verantwoordelijkheid om juist nu ook declarabel te zijn en mijn bijdrage te leveren. Achttien jaar zelfstandig ondernemerschap en het overleven van een kredietcrisis hebben mij dat geleerd. En de andere kant is voor mij net zo belangrijk, dat we elkaar ook de ruimte gunnen. Om los te leren laten en vanuit bezieling opnieuw te creëren. Met elkaar. Daar ontstaan mooie dingen uit. Kijk maar om je heen.

Goed voor mezelf zorgen

Ik hoor het iedereen tegen elkaar zeggen: zorg goed voor jezelf. Dat ondersteun ik van harte. Wie nu niet buiten zijn comfortzone zit, komt echt van een andere planeet. Ik spreek wonderwel in deze tijd met meer collega’s dan voorheen en de ontmoetingen die ik heb zijn vaak met een grote mate van nabijheid. Daar waar het kan, maken we een wandeling in de natuur op 1,5 meter afstand. En ik merk dat iedereen op zijn of haar manier een weg aan het zoeken is in “goed voor jezelf zorgen”. In de thuissituatie, in werk, via Teams/Zoom etc.

Op het internet circuleert het onderstaande beeld, dat een bijzonder perspectief biedt op “zorg goed voor jezelf”. En waarin is samengevat welke karakteristieken horen bij de angst-, leer- en groeizone (fase). De kern van dit beeld bestaat voor mij uit twee dingen.

persoonlijk-leiderschap-in-deze-tijd

Als eerste is het de startzin Who do I want to be, dus niet eerst wat moet ik doen, maar wie wil ik zijn? En dat appelleert aan aanwezigheid, aan presence aan how I show up.

En het tweede is het bewustzijn om te weten: wat heb ik nodig van mezelf en anderen om van “links naar rechts” te gaan, om in de groeizone te zijn?

Vanuit persoonlijk leiderschap is het belangrijk te onderkennen dat het normaal is dat je in deze tijd zelf ook angst zult kennen. Maar ook dat als die angst langer duurt of over langere tijd meerdere keren per dag wordt getriggerd, dat een negatief effect heeft op je fysiek (je zit vol stresshormonen en die ondermijnen je immuunsysteem) en op je bewustzijn. Want het vernauwt en verkleint je blik: het probleem overheerst alles en je bent gefocust op de buitenwereld want daar komt het gevaar vandaan. Angst bestaat doordat we ons laten leiden door ervaringen uit het verleden of door beelden die we maken over de toekomst.

Ik kan pas uit de angst komen als ik onderken dat die er is. Op het moment dat ik weer kan waarnemen dat ik onzeker of angstig ben, kom ik terug in het hier en nu. En ontstaat er al een ruimte waarin ik niet meer met de angst samenval. In het beeld is dat de leerzone. I become aware of. I recognize. I start to give up what I don’t control.

Deze crisis nodigt je uit een manier te vinden die je bewustzijn verruimt. Bijvoorbeeld bewust afstand nemen, tijd maken om te reflecteren. Naar binnen keren en stiller te worden, mediteren. Iedereen weet dat je vanuit rust en ontspanning tot andere waarneming, andere verbinding en andere acties komt. Van daaruit kun je je gaan realiseren wie je wilt zijn, wat je wilt doen en hoe je wilt bijdragen. Dat is de groeizone. I think of others and see how to help them. I make my talents available to those who need them.

Ik vind het heel belangrijk op dit moment, om te midden van alle onzekerheid en alles wat het emotioneel met mij doet en met de mensen om mij heen, steeds maar weer opnieuw de weg naar binnen te gaan. Als ik niet oppas, word ik maximaal getriggerd door nieuwsberichten, meningen en verwachtingen van anderen. Ik zoek met meer aandacht dan voorheen het rustpunt in mezelf. In de natuur, of in meditaties. Om “af te koelen” en te luisteren naar mijn innerlijk, naar “leiding die van binnenuit komt”.

Van daaruit kom ik toe aan de vraag: wie wil ik zijn? En kan ik me bewust laten leiden door mijn inspiratie, mijn bezieling. Om de vraag te stellen: hoe kan ik dienen, in mijn werksituatie, in mijn leiderschap? En niet morgen, maar vandaag.

Ken je zelf, ken je rol, ken je opgave

Dit voorbeeld uit mijn eigen werkzame leven weerspiegelt vragen die bij onze opdrachtgevers ook spelen. Hoe kunnen wij bedrijfseconomisch zo goed mogelijk doorgaan in deze tijd? Hoe kan ik omgaan met de angst en onzekerheid, van mijzelf maar zeker ook van de mensen aan wie ik leiding geef? Wat hebben zij nodig? Hoe kunnen we onze klanten zo goed mogelijk (be)dienen? Hoe kunnen we dicht bij onze eigen motivatie blijven, inspiratie vinden en komen tot vernieuwing? Als leidinggevenden heb je daarin een bijzonder positie: leider zijn betekent dat je anderen moet kunnen “voorgaan”. En dat werkt het beste als je deze vragen ook voor jezelf, in je eigen persoonlijk leiderschap beantwoordt.

Geef je persoonlijk leiderschap een stevige impuls met ons leiderschapsprogramma On Purpose.

Waarom elke leider van stilte een gewoonte moet maken

De wereld is even tot stilstand gekomen. De natuur krijgt weer wat meer ruimte, vogels zingen volop hun lied. Maar hoeveel van die stilte beleef jij, als je vanaf de keukentafel je team probeert te motiveren? Juist die stilte kan ontzettend heilzaam zijn. De druk op iedereen is nu hoger. Je wordt nu enorm gevoed met signalen die je stresssysteem prikkelen. Iedereen weet dat stress, druk, je enorm gefocust kan maken. Maar je bewustzijn vernauwt ook. Wat dan slecht gaat, wordt heel overheersend, en dat werkt weer verlammend. Daarom is het belangrijk om jezelf uit dit soort impulsen te trekken. Om dat te doen, moet je je er bewust van zijn. Beseffen dat dit met je gebeurt. En hoe je dat doet? Via stilte. Contemplatie. Rust. Lees het artikel dat geschreven is door journaliste Patrizia Arena voor MT-online. Zij heeft mij samen met Karin Raes geïnterviewd.

Ken je zelf, ken je rol, ken je opgave. Langs deze drie ingangen ontwerp ik samen met onze opdrachtgevers betekenisvolle leiderschaps- en verandertrajecten. Ik vertel je hier graag meer over. Neem gerust contact op om hier (vrijblijvend) over door te praten.

 

Met dank aan mijn collega’s Marc, Helmuth en Niels voor de mooie gesprekken, waarin het ging over leiderschap, bewustzijn, inspiratie en vorm.

Neem contact op met

Alle mensen

Neem contact op met

Alle mensen

Blijf op de hoogte

Ontvang de nieuwsbrief.

Vragen?

Je kunt ons mailen of bellen 033 467 77 77

Impact op morgen.