Blog Een verhaal van een varkenshouder die door een crimineel is benaderd

Bijna één op de vijf boeren en tuinders geeft aan weleens iemand aan de deur te hebben gehad die zijn/haar boerenschuur of loods wilde gebruiken, waarbij de boer of tuinder vermoedde dat dit verband hield met drugscriminaliteit. Wij haalden persoonlijke verhalen op bij boeren en tuinders hoe zij benaderd zijn om hun boerenschuur te verhuren.

Toegevoegd door Sanne Groothuis op 13 oktober 2020

In deze blogreeks publiceren we enkele unieke verhalen om een beeld te geven hoe drugscriminelen te werk gaan op het platteland en hoe boeren en tuinders hierop reageren. We hopen hiermee mensen bewust te maken van het probleem.

Een persoonlijk verhaal van een varkenshouder in Zeeland over de benadering van een vermoedelijke drugscrimineel voor verhuur van een boerenschuur

Het verhaal

Een varkenshouder vertelt over een tijd geleden, toen een man zijn erf op reed. De man kwam met de auto en droeg een ‘keurig pak’. Hij vroeg naar het bedrijfsgebouw van de boer, waar 250 vleesvarkens instonden. Het was een ‘ouderwetse schuur’, maar de man vroeg of de boer hem wilde verhuren. De boer vermoedde dat meer achter de vraag van de man zat, dus hij vroeg door. De man zei: ‘Ik ga er een nieuwe deur in zetten, met een nieuw slot en dan ga ik er hennep in zetten. Ik heb daar de contacten voor en jij loopt geen enkel risico. Je krijgt zelfs niet de sleutel. Die hennep lever ik aan de coffeeshops in de grotere steden. Stap maar in mijn auto en dan rijden we naar de coffeeshops. Dan zie je dat het daar legaal wordt verkocht. Zij weten dat ik het netjes doe en de voorraad netjes aanlever.’

‘Ik ga er een nieuwe deur in zetten, met een nieuw slot en dan ga ik er hennep in zetten.'

Volgens de varkenshouder is het ‘een vrij plausibel verhaal waar je als boer weinig tegen in kan brengen’. Hennep mag immers verkocht worden en is in principe legaal. Bovendien levert het volgens de man twee ton per jaar op, belastingvrij. In de periode dat de man dit aanbod deed hadden varkenshouderijen het financieel moeilijk. De boer is ervan overtuigd dat de man dit wist. De mogelijke opbrengsten en de manier waarop de man het bracht maakte het aanbod ‘heel verleidelijk’ volgens de boer. Desondanks wilde hij niet erop ingaan. Hij vertelt de man dat hij het niet wil doen. Als reactie pakte de man € 10.000,- uit zijn zak en zei hij ‘pak maar aan en ga maar lekker met je vrouw uit eten’. De varkenshouder vertelde de man dat hij het geld niet aan zou nemen.

‘Ik stond sterk in mijn schoenen. Stel je pakt die 10.000 euro aan, dan komen ze waarschijnlijk een paar maanden niet meer bij je terug. En zodra je het hebt uitgegeven komen ze terug. Dan zeggen ze: ‘als je het niet doet, moet je dat geld terugbetalen.’ Dan heb je geen keus meer. Als je in de verleiding komt kom je nooit meer vanaf.’

'Als reactie pakte de man € 10.000,- uit zijn zak en zei ‘pak maar aan en ga maar lekker met je vrouw uit eten’. De varkenshouder vertelde de man dat hij het geld niet aan zou nemen.'

Uiteindelijk stopte de man het geld terug in zijn zak. Als laatste vroeg hij of de boer vrienden of andere varkenshouders die het zwaar hebben of interesse hebben kende, waarop de varkenshouder nee zei. Tegen ons vertelt hij dat hij ‘genoeg varkenshouders kent ‘die het water aan de lippen hebben staan’. Wanneer we hem vragen of hij denkt dat boeren vatbaar zijn voor dergelijke benaderingen antwoordt hij dat het bij iemands financiële positie begint. Wanneer iemand in financiële nood zit maakt het een boer niet uit ‘of je nu door de bank of door de crimineel benaderd wordt’. Hierbij spelen volgens de varkenshouder vooral de zwakke economische positie van veel bedrijven mee, alsook dat veel boeren een familiebedrijf hebben en niet de generatie willen zijn die het bedrijf beëindigt.

De varkenshouder heeft het incident niet gemeld: ‘Ik zou niet weten bij wie, waar of waarom ik zou moeten melden. Het is nu wel heel actueel en in de picture, maar toentertijd helemaal niet.’ Ook het perspectief op het drugsbeleid in Nederland speelt mee in zijn overwegingen: ‘Zolang drugs verkocht mag worden – en zo kijken veel boeren er ook naar – wat is er dan mis mee? (…). Nu ook met Corona: de coffeeshops gingen eerder open dan de bejaardenhuizen. Dan kom je bij een boer aan en zeg je dat het niet mag. Wie is nu gek? Zo denken boeren wel. Ze zien dat niet als illegaal, maar half illegaal. Zo lang het verkocht mag worden mag je toch ook wel produceren? Dat geldt ook voor pillen. Als de GGD op een festival de pillen gaat testen, waarom mag je het dan ook niet verkopen? Het is voor heel veel mensen een vraag.’

De varkenshouder weet niet of hij soortgelijke incidenten in de toekomst zou melden. Hij vertrouwt de mensen die zich met drugsproductie bezig houden niet en vraagt zich of hoe het met hem zou aflopen als bekend zou worden dat hij een melding heeft gemaakt. Er kleeft wat hem betreft teveel risico aan het melden.

Ons onderzoek

Deze varkenshouder is één van de 12 boeren en tuinders die wij interviewden voor ons onderzoek, uitgevoerd in opdracht van de Zuidelijke Land- en Tuinbouworganisatie (ZLTO) en het Aanjaagteam Ondermijning (ATO). Lees hieronder meer over het onderzoek naar drugscriminaliteit en de ondermijnende effecten daarvan op boeren en tuinders.

Naar het onderzoek

Herken jij dit?

Ben je als boer of tuinder benaderd door een vermoedelijke drugscrimineel of ben je slachtoffer geworden van drugscriminaliteit en wil je jouw verhaal anoniem met ons delen? Stuur een mail naar Mauro Boelens (mbs@tg.nl) of Sanne Groothuis (sgs@tg.nl), de auteurs van het rapport, of kijk voor tips op de website van (Z)LTO.

Neem contact op met

Alle mensen

Neem contact op met

Alle mensen

Blijf op de hoogte

Ontvang de nieuwsbrief.

Vragen?

Je kunt ons mailen of bellen 033 467 77 77

Impact op morgen.