In Memoriam: Léon de Caluwé | Twynstra Gudde - Organisatieadviesbureau - organisatieadviesbureau

In Memoriam: Léon de Caluwé

12 juni 2019

Afgelopen Pinksterweekeinde overleed onze collega Léon de Caluwé, of in de taal van Twynstra Gudde: LCA. Hij was in 1988 aangenomen om de onderwijskundige adviespraktijk te verstevigen.

Na drie weken was er een bijeenkomst in hotel Oud Londen met mensen die zich betrokken voelden bij de onderwijswereld. Verwachtingsvol werd er naar hem gekeken. Zijn reactie was, kenmerkend voor de onafhankelijke denker die Léon bleek te zijn: ‘Ik heb nu lang genoeg in de onderwijswereld rondgelopen, ik ben toe aan iets anders.’ Hij verliet nog net niet de bijeenkomst. (Een andere eigenschap van Léon was dat hij lang kon zwijgen.) Onze verwachtingen waren niet zo vreemd, want hij was de eerste jaren van zijn loopbaan werkzaam bij het Katholiek Pedagogisch Centrum. Daarna was hij lid van de Adviesraad Voortgezet Onderwijs.

Na verloop van een paar jaar werd de groep O3 gevormd, waarin naast Léon ook Rudy Kor, Mathieu Weggeman, Gert Wijnen en Jan Bas Loman zaten. Naast adviesopdrachten staken zij hun energie in de ontwikkeling van het vak van adviseur. Voor Léon is dat meteen ook de rode draad in zijn loopbaan gebleven, zowel binnen Twynstra Gudde als bij de VU. En er was in die jaren nog veel uit te vinden over het vak van adviseur en het aanpalende thema 'veranderen van organisaties'.

Collega’s hadden regelmatig stevige discussies met Léon over de veranderbaarheid van organisaties. Tijdens een langjarige adviesopdracht heeft Léon veel gediscussieerd over de uiteenlopende aspecten van de veranderkunde. Al snel zag hij kans om de kennis die al doende werd opgedaan in de opdracht, te combineren met de discussies die binnen ons bureau werden gevoerd over veranderen. De 'verstoffelijking' van het toen ontworpen gedachtegoed is het boek Leren veranderen dat hij samen met Hans Vermaak schreef. En met die wijze van onderzoeken, bedenken, ordenen, overdragen en schrijven zit ook een belangrijk kenmerk van zijn werkwijze: samenwerken met anderen. Hij is blijven schrijven, zo’n dertig boeken, waarvan veel met anderen. Veel mensen zowel bij Twynstra Gudde als in de universitaire wereld zijn schatplichtig aan Léon.

Léon was een harde werker, onvermoeibaar. Maar toen hij de pensioengerechtigde leeftijd eenmaal had bereikt, ruimde hij thuis zijn archief op en stortte zich met volle energie en liefde op het grootvaderschap en het kunstenaarschap. Maar rampspoed kruiste al snel zijn pad. Léon werd ernstig ziek. We verliezen allemaal een warme, nieuwsgierige, productieve, praktische en tegelijk wetenschappelijke, betrokken en eigenzinnige collega. We zullen hem missen.

Reactie(s)

Gecondoleerd met het verlies van een groot mens. Hij heeft mij over de streep geholpen om te gaan promoveren. Het tekent zijn persoonlijkheid dat hij -nadat hij moest stoppen met de promotiebegeleiding- een aantal maanden geleden weer contact zocht en aangaf dat hij er bij wilde zijn. Zo gebeurde dat hij gevraagd is om opponent te worden bij de verdediging van mijn proefschrift op a.s. 21 juni. Zo positief en aimabel, zo bijzonder. Zijn stem is waardevol. Sterkte bij het dragen van zijn verlies. Hanna Ploeg

Gecondoleerd allemaal. Ik schrok toen ik het las in NRC vanavond. Voor TG een pilar. Weet jaren geleden na een opdracht bij het NOB dat ik tegen Leon zei dat is een typisch ambtenarencultuur. Past niet bij jouw kleuren gedachtengoed. Nee zei hij rustig.Jij bedoelt grijs! Er zijn er maar weinig. RIP Leon. En zorg goed voor Rudy.

Ik mocht Léon bij de herdruk van Leren Veranderen weer ontmoeten. Gedreven als altijd dwong hij ons op zijn scherpst na te denken. En altijd weer ruimte voor humor. Ik ben schatplichtig aan hem en zijn gedachtengoed.

Hij wilde het altijd wel doen omdat hij ons zo leuk vond. Ondernemers verder helpen door ze te confronteren met hun eigenaardigheden. Het lukte hem altijd met humor, scherpte en diepgang. Ik dank Leon voor wat hij voor al die ondernemers heeft betekend. Ik wens familie en vrienden heel veel sterkte met dit grote verlies. Hij was niet lang maar wel een van de grootste.

Een groot inspirator en vrije denker in deze tijd, is niet meer. Zijn gedachtegoed is vastgelegd in vele boeken en overgedragen aan vele volgelingen. Ook al was het soms onnavolgbaar wat Leon probeerde te verduidelijken het was voor mij altijd een lichtend voorbeeld. Een kleurrijk persoon met veel kennis en kunde over verandermanagement. R.I.P. Leon

Nooit zal 'betekenisvol zwijgen' meer het zelfde zijn. Leon, je bent niet weg. Het boek dat je wilde schrijven wordt geschreven door al die mensen die je steunde en inspireerde.

Wat een verlies! Hij begeleidde mij tijdens mijn promotie-onderzoek naar esthetiek in werk & organisaties. We hadden er boeiende gesprekken over. Ik bracht hem tenslotte een gedrukte versie in een afgelegen klooster ergens in Brabant, waar hij zich een waar weken - heel Spartaans maar daarom rijk - had terug getrokken om te kunnen schrijven. Hij wees me nog op een spreuk ergens bicen een deur. Ik zal hem - net als jullie waarschijnlijk - missen. Sterkte.

Familie, vrienden en collega’s, Gecondoleerd met dit verlies. Iedereen verliest een instituut op het gebied van veranderkunde (die mijn zicht op de wereld voor altijd veranderd heeft) maar zij verliezen nog veel meer.

Naast slim en hoogleraar, verder opvallend bescheiden en een echt aardig mens.

Mijn innige deelneming aan de familie, de collega's...ik heb Léon éénmaal vluchtig ontmoet maar ik ken zijn werk via zijn boeken, zijn collega's. De impact blijft.

Reageer