Z.t. Witruimte tussen zwartgedrukte regels - Mieke Moor 2013 | Twynstra Gudde - Organisatieadviesbureau - organisatieadviesbureau

Z.t. Witruimte tussen zwartgedrukte regels - Mieke Moor 2013

Het is opvallend hoe vaak mij sinds de verschijning van mijn boek 'Tussen de regels' de vraag wordt gesteld ‘wat nu?’. Die vraag heeft niet zozeer betrekking op een mogelijk volgend boek of project van mij, maar gaat primair over het boek zelf, waarin ik pleit voor een andere manier van kijken naar organisatie dan enkel vanuit wat Robert Cooper – één van mijn vier hoofdfguren – de ‘practical-usefull attitude’ noemt. In dit artikel reflecteer ik op die vraag vanuit mijn werkpraktijk en kom ik - ook voor mijzelf - tot verrassende inzichten.

Reactie(s)

Beste Mieke, Via een collega kreeg ik de tip voor je boek "Tussen de regels". Alvorens dit aan te schaffen heb ik wat artikelen van je opgezocht en kwam onder andere uit bij het artikel "witruimte.....". Gecombineerd met de tip van mijn collega die ik hoog acht op het gebied van dit soort tips, heb ik het boek direct aangeschaft en ga dat dus lezen. Los daarvan wil ik je graag laten weten dat ik al zeer ben aangesproken door het artikel. Allereerst door de moed die je toont door het "niet weten" te aanvaarden en "uit te houden" als belangrijke voorwaarde om te kunnen komen tot een inzicht dat van belang is om vragen op de juiste wijze te benaderen. Dit om te voorkomen dat we in de steeds groeiende schijnwerkelijkheid terecht komen tgv toenemende regels, controle, protocollen enz. Waarmee we datgene waar we voor staan juist niet/ steeds minder kunnen realiseren. In de rol van manager/ leidinggevende is deze invalshoek des te meer van belang vanwege de invloed die je hebt om zaken te beinvloeden. Ik wil je nogmaals danken voor de moed het op deze wijze te benaderen en uit te spreken en toch ook een zeker houvast te bieden. Ik hoop oprecht dat je op deze onzekere weg kunt en wilt doorgaan. Met een vriendelijke groet, Marco van Heek

Dag Mieke, Je 'wat nu?' doet me erg denken aan 'wu wei': het handelen door niet te handelen. Of door Karel Appel nog mooier onder woorden gebracht in een documentaire die ooit zag. Het ging over de vraag wanneer een schilderij af was en toen vertelde hij dat hij soms klaar was met schilderen maar het schilderij nog niet af. Dan zette hij het schilderij neer en ging zitten kijken net zo lang tot het schilderij wel af was..., ik noem dat nu: afkijken. Kijk maar of je er iets mee kunt. Met vriendelijke groeten, Richard Voss

Beste Richard, Tot mijn spijt zie ik jouw reactie op mijn artikel nu pas. Mooi dat je dat moment uit die documentaire haalt, het komt weer terug, was al lang geleden. Het helpt mij enorm te denken dat dingen ook af kunnen zijn als ze nog niet af zijn, of dat dingen gewoon nooit af zijn en daar hun volmaaktheid is schuilt. Afkijken is goeie vondst! Ben benieuwd naar wie jij bent, maar kan op linkedinn niet kiezen tussen meer van jouw naamgenoten! Help me! Hartelijke groet, Mieke

Reageer