Zondag 9 mei keek ik naar de Giro-uitzending en zag wat zo velen zagen; drommen mensen langs de kant, overal fietsen in de bermen en enthousiasme. Veel enthousiasme. En toen ik bijna aan het eind van de tocht zelf op de fiets stapte om in Utrecht nog op twee plaatsen de Giro voorbij te zien rijden, wist ik het zeker. Dit is goed. Goed voor de stad, goed voor het toerisme en goed voor die duizenden mensen die samen naar de sport kijken. Hoe zou het wel niet zijn als het WK Voetbal in Nederland en België gehouden zou worden?
Ik ben voor! Voor, omdat deze evenementen voelbaar effect hebben op mensen. En is dat niet één van de belangrijkste pijlers in het Olympisch Plan 2028? Ervoor zorgen dat Nederland een sportland wordt en enthousiast om meer te gaan sporten. Het kan aan mijn perceptie gelegen hebben, maar tijdens mijn hardlooprondjes van de afgelopen weken, leek het wel of er ook steeds meer wielrenners op mijn pad kwamen.
Energie in de breedtesport
Het is maar één van de elementen van de kracht van sport; behorend tot het fundament van het Olympisch Plan. Een fundament dat ook gebouwd moet worden met een stevige en succesvolle breedtesport. Veel aandacht gaat uit naar grote evenementen, een select gezelschap topsporters en de bijbehorende perikelen met bonden. Wat mij betreft stoppen we vooral ook energie in de breedtesport. Omdat breedtesport ook dat grote bereik heeft, maar dan ook meteen effectief is voor veel speerpunten van het Olympisch Plan tegelijk.
Veranderende samenleving
En daar is nog een wereld te winnen. Wil het Olympisch Plan een succes worden, dan moet de breedtesport veranderen. Dat doet zij ook, maar net als elke organisatie gaat veranderen langzaam, kost het veel energie en is het niet altijd succesvol. Maar waarom veranderen hoor ik u misschien zeggen? Om een gezonde en groter wordende breedtesportsector te ontwikkelen moet de sector met zijn tijd meegaan. En hier ligt misschien wel de grootste uitdaging. We weten allemaal dat de maatschappij van net na de Tweede Wereldoorlog er niet meer is. In de tijd dat werknemers steeds meer vrije tijd kregen en er allerlei (buurt)verenigingen werden opgericht om die tijd in gezamenlijkheid door te brengen. Voetballen, schaatsen, biljarten, klaverjassen of in de muziek. De 'Ons Genoegen's waren niet aan te slepen. Maar het sporten bij de buurtvereniging is allang niet meer vanzelfsprekend, laat staan dat de buurt nog steeds zo homogeen is als dat 'ie was. Een typisch verschijnsel dat menig vereniging en bond nu parte speelt. De samenleving om hun heen verandert; zaken als integratie, gezondheid en concurrentie doen hun intrede. Maar de werkwijze, de aanpak en de 'bedrijfsvoering' verandert niet altijd mee. Want hoe moet je zeggen dat een bestuurslid die al meer dan 30 jaar trouwe dienst bewijst niet meer functioneert? Niet omdat hij/zij het niet kan, maar omdat de samenleving eromheen andere zaken vraagt. Opvolgers staan er niet te springen, laat staan dat het überhaupt gesignaleerd wordt.
Rol van het bedrijfsleven
Hier ligt een rol die het bedrijfsleven via de adviestak van Sport & Zaken kan invullen. Besturen, bonden en verenigingen helpen te veranderen. Het signaleren van zaken die in de 'bedrijfsvoering' niet meer functioneren, het stimuleren van ondernemerschap en handvatten bieden om hier wat aan te doen. Spiegels voorhouden en bijsturen. Hier ligt ook meteen een valkuil, want via de adviestrajecten van Sport & Zaken kan een 'case' aangepakt worden, maar de inzet vanuit het bedrijfsleven is slechts tijdelijk. Het zijn de mensen ín de verenigingen, besturen en bonden die het uiteindelijk moeten doen. Zonder dat zij zelf willen, kunnen en geholpen worden, zal van verandering en vernieuwing geen sprake zijn. Daar zit dus de grootste uitdaging van de inzet van bedrijven in hun adviestrajecten bij Sport & Zaken: ervoor zorgen dat de mensen in de organisaties zelf willen én ze helpen met veranderen. Dat zie ik als verantwoordelijkheid van mijn inbreng in de adviestrajecten bij Sport & Zaken; zorgen dat vernieuwing lukt!
Sinds de jaren negentig zijn steeds meer sportaccommodaties geprivatiseerd. In eerste instantie leverde dit tevreden sportverenigingen en gemeenten op. Inmiddels worden echter ook de negatieve kanten zichtbaar. Zo blijkt het uitvoeren van groot onderhoud vaak een probleem. Lees verder >
Hoe kunnen sportorganisaties en overheden verder professionaliseren en beter samenwerken? Lees verder >
