Waterbeheer wordt steeds meer informatiebeheer. Vanuit verschillende partijen worden de waterbeheerders benaderd met verzoeken om informatie over de toestand van het watersysteem op gebied van veiligheid, waterkwaliteit en waterkwantiteit, de voortgang van de maatregelen om dit in stand te houden dan wel te verbeteren en over de ingezette middelen.
Voor zowel incidentele als structurele informatievragen geldt dat goede afspraken over kwaliteitsborging met betrekking tot het informatiebeheer van groot belang zijn. Naast het willen verbeteren van de kwaliteit van het primaire proces met betrekking tot het uitvoeren van de taken van (water)beheerders is ook het willen en moeten realiseren van meer efficiëntie (‘beter en goedkoper’) een belangrijke drijfveer. Dat is niet alleen van belang voor het maken van plannen maar ook bij de uitvoering van maatregelen en van andere reguliere taken van waterbeheerders. Hierbij zijn naar verwachting aanzienlijke kostenbesparingen mogelijk.
Kortom, in de huidige praktijk van het waterbeheer is informatievoorziening inmiddels een cruciale pijler voor de bedrijfsvoering. Kwaliteit, effectiviteit en efficiency van de bedrijfsvoering worden niet meer alleen bepaald door de drie klassieke productiefactoren (mensen, ‘productiemiddelen’ en geld). Adequate informatievoorziening en de daarbij behorende gegevenshuishouding speelt daarin een minstens zo belangrijke rol.
Informatie kan daarom worden beschouwd als een vierde productiefactor. Mede op basis van deze vierde pijler kunnen de Nederlandse waterbeheerders hun maatschappelijke taak vervullen; een goede bescherming tegen overstromingen, het zoveel mogelijk voorkomen van wateroverlast en droogte, en een goede waterkwaliteit in oppervlakte- en grondwater in een breed krachtenveld van belangen, waaronder die van veiligheid, natuur, landbouw, scheepvaart, ruimtelijke ordening, volksgezondheid en recreatie.
Lees meer in het businesscase op de site van het Waterschapshuis of IHW
